Örnek Hikaye:

Anahtar Kelimeler: kuş, dağ, ışık

Cümle: Kuş, dağların zirvesinde, ışığın içinde uçuyordu.

Hikaye:

Bir zamanlar, uzak bir ülkede, karla kaplı bir dağ varmış. Bu dağ, eteklerinden zirvelerine kadar uzanan karla kaplıymış.

Dağın zirvesinde, küçük bir kuş varmış. Bu kuş, her gün dağların zirvesine çıkıp, ışığın içinde uçuyormuş.

Kuş, ışığın içinde uçarken, kendini çok mutlu hissediyormuş. Işık, kuşun kanatlarına dokunuyormuş. Işık, kuşun ruhunu okşuyormuş.

Bir gün, kuş, ışığın içinde uçarken, bir şey görmüş. Işığın içinde, bir insan varmış. İnsan, kuşa bakıyormuş.

Kuş, insanı görünce çok şaşırmış. İnsana şöyle demiş:

“Sen kimsin?”

İnsan, kuşa şöyle demiş:

“Ben, ışığın içinde yaşayan biriyim.”

Kuş, insana şöyle demiş:

“Ben de ışığın içinde uçmayı seviyorum.”

İnsan, kuşa şöyle demiş:

“Benimle uçmak ister misin?”

Kuş, insana şöyle demiş:

“Çok isterim.”

Kuş ve insan, birlikte ışığın içinde uçmaya başlamışlar.

Kuş, ışığın içinde uçarken, daha önce hiç hissetmediği bir mutluluk hissetmiş. Işık, kuşun içini doldurmuş. Işık, kuşun ruhunu özgürleştirmiş.

Kuş ve insan, ışık içinde sonsuza kadar uçmaya devam etmişler.

Değerlendirme:

Bu hikayede, DÎVÂNU LUGÂTİ’T-TÜRK’ten hareketle “kuş”, “dağ” ve “ışık” kelimeleri kullanılmıştır. Hikayenin konusu, ışığın güzelliği ve önemidir. Hikayenin kurgusu, akıcı ve sürükleyicidir. Hikayenin sonu, okuyucuyu tatmin edicidir.

Hikaye, DÎVÂNU LUGÂTİ’T-TÜRK’te yer alan “ışık” kelimesinin anlamını ve önemini vurgulamaktadır. Hikaye, ışığın güzelliğini ve doğanın önemini anlatmaktadır. Hikaye, insanların ışığı aramasını ve onu bulmasını öğütlemektedir.

Örnek Hikaye:

Kelimeler: dağ, deniz, su, ateş, ışık

Cümle: Dağların zirvelerinden akan sular, denizlere ulaşıyordu. Denizlerin üzerinde yükselen ateşler, geceyi aydınlatıyordu.

Hikaye:

Bir zamanlar, uzak bir ülkede, dağlarla çevrili bir deniz varmış. Bu deniz, etrafındaki dağlardan gelen sularla besleniyormuş.

Dağların zirvelerinden akan sular, denizlere ulaşıyormuş. Denizlerin üzerinde yükselen ateşler, geceyi aydınlatıyormuş.

Ateşlerin ışığı, denizin yüzeyine yansıyormuş. Denizin yüzeyi, ışıklarla bezenmiş gibi görünüyormuş.

Deniz, etrafındaki dağlarla çevrili olduğu için, çok sakinmiş. Denizin yüzeyi, pürüzsüz bir ayna gibiymiş.

Deniz, çevresindeki dağlardan gelen sularla beslendiği için, çok verimliymiş. Denizde, birbirinden güzel balıklar ve deniz canlıları yaşıyormuş.

Deniz, geceleri ışıklarla aydınlandığı için, çok güzel görünenmiş. Denizin ışıkları, etrafındaki dağları da aydınlatıyormuş.

Bir gün, uzak bir ülkeden gelen bir genç, denizin ışığını görmüş. Genç, denizin güzelliğine hayran olmuş.

Genç, denizin ışığını görmek için, dağlara çıkmış. Genç, zirveye vardığında, denizin güzelliğini daha da yakından görmüş.

Genç, denizin güzelliğinden çok etkilenmiş. Genç, denizin ışığının sırrını öğrenmek istemiş.

Genç, denizin kıyısına inmiş. Denize yaklaşmış. Denize seslenmiş:

“Ey deniz, ışığın sırrı nedir?”

Deniz, gencin sesini duymuş. Deniz, gence seslenmiş:

“Ey genç, ışığım, dağların zirvelerinden gelen suların sırrı. Su, temiz ve berrak olduğu için, ışığı yansıtıyor. Bu yüzden, geceleri denizimin yüzeyi ışıklarla bezeniyor.”

Genç, denizin sözlerini dinlemiş. Genç, denizin sırrını öğrenmiş.

Genç, denizin ışığının sırrını öğrendiği için çok mutlu olmuş. Genç, denizin güzelliğini korumaya söz vermiş.

Genç, denizin kıyısında uzun süre vakit geçirmiş. Genç, denizin güzelliğini seyretmiş.

Genç, bir süre sonra, memleketine dönmek zorunda kalmış. Genç, memleketine dönmeden önce, denizle vedalaşmış.

Genç, denize seslenmiş:

“Ey deniz, senin güzelliğini asla unutmayacağım. Seni her zaman hatırlayacağım.”

Deniz, gencin sözlerini dinlemiş. Deniz, gence seslenmiş:

“Ey genç, ben de seni her zaman hatırlayacağım. Seni her zaman beklerim.”

Genç, denize veda edip, memleketine dönmüş. Genç, memleketine döndüğünde, denizin güzelliğini her zaman hatırlamış.

Değerlendirme:

Bu hikayede, DÎVÂNU LUGÂTİ’T-TÜRK’ten hareketle “dağ”, “deniz”, “su”, “ateş” ve “ışık” kelimeleri kullanılmıştır. Hikayenin konusu, doğanın güzelliği ve önemidir. Hikayenin kurgusu, akıcı ve sürükleyicidir. Hikayenin sonu, okuyucuyu tatmin edicidir.

Hikaye, DÎVÂNU LUGÂTİ’T-TÜRK’te yer alan “dağ”, “deniz”, “su”, “ateş” ve “ışık” kelimelerinin anlamını ve önemini vurgulamaktadır. Hikaye, doğanın güzelliğini ve doğanın korunmasının önemini anlatmaktadır.

Dîvânu Lugâti’t-Türk Kitabından Seçilen Anahtar Kelimelerle Hikaye Yazma

Telif hakları Çanta Yayınlarına aittir. Kaynak gösterilmeden kesinlikle başka yerlerde paylaşılamaz.